Maanden geleden kocht ik een nieuwe fiets. Ik reed ervoor naar een buitenwijk van
Amersfoort en belde aan bij een lelijk nieuwbouwhuis. De deur ging automatisch open
en een mevrouw met beugels om haar benen reikte mij een slap handje aan.
De fiets was een model die ik al jaren wilde, snel, klein en het voorlicht was
ingebouwd in het stuur.
Ik vroeg haar of het haar fiets was. 'Nee' zei ze, 'Ik fiets al jaren niet meer.'
'Dat vermoede ik al' zei ik. 'Sorry' zei ze, ' Ik ga er even bij zitten' en ze nam
plaats op de rugleuning van haar bank. Ze had al 12 jaar MS. Het was de fiets van
haar bejaarde buurvrouw.
Ze zei nogmaals sorry, de voorband is lek, een nieuwe band kost 7,50 dat trek ik van
de verkoopprijs af.
Ik liep op een drafje naar de fietsenhandel op de hoek, kocht een nieuwe band en
laadde de fiets in. Thuis had ik in no-time de band vervangen.
Maar er zat een slag in de band, legde de band er nogmaals op en blies de band extra
hard op. De slag bleef. Al die maanden fietste ik rond met een bobbeltje in de band.
Een kleine bobbel. Maar groot genoeg om me te ergeren. En elke week dacht ik, deze
week moet ik echt een keer opnieuw die band er op leggen. Maar dat deed ik nooit.
Als ik thuis zat leek de ergernis niet zo groot maar elke keer als ik op de fiets
zat en de slag mij in een strak ritme ergerde maande ik mezelf de band bij
thuiskomst meteen goed te leggen. Maar dat deed ik dus nooit.
Toen ging de achterband lek. Het was de eerste keer dat ik mijn band door de
fietsenmaker liet repareren. Hij was chagrijnig, werkte me zo snel mogelijk de deur
uit, en was niet eens beleefd.
'Terug in de grote stad' dacht ik nog. En Lul, dat dacht ik ook.
'Oh de mevrouw van de blauwe fiets' zei hij toen ik binnenkwam. Ik betaalde een
tientje voor de reparatie van mijn achterband en fietste weg. Binnen twee slagen
merkte ik dat niet alleen de achterband gerepareerd was maar ook de slag uit mijn
voorband was. Beiden banden waren extra hard opgepompt, en het was echt, na maanden
was eindelijk slagbeurt mijn voorwiel. Ik fietste terug naar de fietsenmaker; 'Is er
iets mis' zei hij. 'Nee, ik wil u bedanken dat u de bobbel uit mijn voorband heeft
gehaald.'
'Ja dat klopt, dan doen wij met een sopje en wij pompen de band met extra druk. Dat
waardeer ik dat u komt zeggen dat u daar blij mee bent'
Mijnheer de fietsenmaker, al maanden hoop ik dat, als ik op een ochtend op mijn
fiets zou stappen, de slag uit de voorband zijn zijn verdwenen. En vandaag is dat
gebeurd. U heeft geholpen met een probleem, zomaar, zonder dat ik daar om hoefde te
vragen. Dat waardeer ik meer dan ik dat bedankje duidelijk heb kunnen maken.
Mijnheer de fietsenmaker, al maanden hoop ik dat, op een ochtend zomaar ineens de
slag uit mijn band weg zou zijn. Of dat iemand zou zeggen, Kom maar, ik doe dat wel
even voor je. En vandaag, was plots de slag uit band. Ik waardeer zo veel meer dan
ik in het bedankje kon uitdrukken.